domingo, 22 de noviembre de 2015

O REXEITAMENTO AO REALISMO ROMÁNTICO DE HOLLYWOOD


REXEITAMENTO AO REALISMO ROMÁNTICO EN HOLLYWOOD
O sistema hollywoodiense comezou a ser rexeitado por Henry Miller e moitas estrelas e escritores sentíanse degradados polo trato recibido.
Ao tempo que a linguaxe lineal e clara do realismo romántio se consolidaba, comezaron a aparecer por todo o mundo directores críticos con esta visión edulcorada do mundo. Estos directores non son os máis famosos nin influintes pero buscaron alternativas aos convencionalismos imperantes .


Podemos agrupar estes directores en sete grupos:
-             * Naturalistas escandinavos, que cren que o cine debe reflectir problemas sociais
-           * Impresionistas franceses – que contemplan como a realidade é cambiante.
-           * Expresionistas alemás que deciden investigar  interir oculto da alma humana.
-        *Soviéticos.- para os que o cine americano resulta moi conservador políticamente e decidiron apostar por unha montaxe arriscada e transmitis ideas revolucionarias.
-          * Japoneses que rexeitan ao cine occidental, e prefiren o máis apegado a súa tradición

-           * E por último están aqueles americanos que fuxen do sistema ríxidos dos grandes estudios.

O HOLLYWOOD PERIFÉRICO AO STAR SYSTEM
No último grupo, americanos que deciden saír do sistema do Star System e das películas feitas en serie, atopamos casos moi interesantes polas súas aportacións.

Louis Weber foi unha das realizadoras máis importantes e mellor pagadas do mundo. Os seus temas ían máis aló do realismo romántico e criticou os prexuizos religiosos e arremeteu contra a pena de morte. O seu cine foi escasamente recoñecido.
Outro director moi interesante foi Robert Flaherty que dirixiu un documental chamado Nanook of the North en 1921 , o máis longo do seu xénero, onde plasma a vida dun cazador inuit e o seu fillo e os costumes esquimais. O protagonista non é un actor. A película é un canto da loita do home contra a naturaza. Foi un gran éxito e a morte por inanición de Nanook dous anos despois causou unha enorme conmoción no público.

En 1923-25 Erich Von Stroheim , un actor austríaco que interpretaba papeis de oficial prusiano desde que chegara do seu país en 1909, dirixiu Avaricia ( Greed). O seu desexo era acadar un naturalismo tal que a xente crera que estaba contemplando a vida mesma. Os seus Films mostraban gran interese polo miúdo e pola decadencia moral das clases adiñeiradas. Avaricia, basada nunha novela, custou 1,5 millóns de dólares e nove meses de rodaxe. Ao principio duraba 10 horas pero os estudios recortarona ata as catro: a muller dun dentista de San Francisco gaña a loteríaa e a medida que se fai máis avariciosa o seu home, sen un céntimo, se refugia na bebida. Nun momento dado decide asasinala en un infame clímax no Vale da Morte , mata tamén ao seu rival, amante da muller pero queda unido ao cadáver por unhas esposas. Avaricia foi comparada coa literatura rusa do século XIX coa que comparte o desexo de sacar a verdadeira naturaza do ser humano.

En 1950 Von Stroheim interpretou no “Crepúsculo dos deuses” de Billy Wilder ao antigo director dunha estrela en decadencia.

Tres anos despois de rodar Avaricia, a Metro Goldwyn Mayer produciu unha película que ofrecía un retrato da realidade americana The Crowd , 1928, de King Vidor que narra a historia dun oficinista de Nova Iorque ao que lle morre unha filla e non pode asumir a traxedia caendo nunha fonda depresión. É o desencanto do soño americano.
The Crowd

As películas de Vidor son únicas en moitos sentidos, non hai personaxes malos e mitos guións os escribían mulleres.
En The Crowd roda nas rúas de Nova Iorque e consigue que a cámara entre pola ventá dunha enorme sala de oficinas con mesas de escritorio como máis tarde fixo Billy Wilder en The Apartment.
A cidade, có seu dinamismo, vai ser o tema principal de moitos realizadores europeos.
En 1921 chega a EEUU invitado por Mary Pickford , un xoven director alemán : Ernst Lubitsh , famoso pola súa retranca e os movementos de cámara audaces. En Hollywood seguiu sendo subversivo; os seus filmes ambiéntanse en salóns de casas de clase media acomodada, selectos clubes e magnifíficos salóns de baile onde desplegaba triángulos amorosos. As películas de Lubitsh tratan dos praceres da vida  nun contraste moi forte coa mentalidade austera e vistoriana imperante en Hollywood. Un dos recursos cinematográficos moi utilizados por Lubitsh eran as omisións ou ocultamentos onde imaginamos o que acontece tras unha porta , debaixo dunha mesa etc. Destacan a antisoviética Ninochtka na que contou coa interpretación de Greta Garbo, (1939) e a antinazi Ser ou non ser (1942).
NINOTCHKA, 1939



TO BE OR NOT TO BE, 1942

No hay comentarios:

Publicar un comentario